31 Μαΐου 2011

Dipole

Τα παρεάκια χαράζουν την ιστορία σε λέω. Εκείνα που σχεδιάζουν τη δράση τους άλλοτε συνειδητά και άλλοτε εντελώς ασυνείδητα. Άσε τα μεμονωμένα πρόσωπα που ανά περιόδους βγαίνουν στο προσκήνιο, αυτά είναι για τα μάτια του λαού. Παρόλα αυτά ωραιοποιημένες καταστάσεις δεν υπάρχουν καρδιά μου, γιατί η φύση της παρέας είναι εξ ορισμού πολύμορφη.


Αν με γυρίσεις πίσω στο ’81, τότε που ο ‘κίνδυνος του σοσιαλισμού’ απλωνόταν πάνω από την Ελλάδα, ένα άλλο παρεάκι έφερνε που λες την ‘αλλαγή’. Στηριζόμενοι σε ένα αλάνθαστο δίπολο κατάφεραν να αποδομήσουν τη σύγχρονη μεταπολεμική και μεταπολιτευτική ιστορία με τις δυνάμεις του χρέους και του ελλείμματος. Την πρακτική αυτή λάτρεψαν και οι μεθεπόμενοι, με αποκορύφωμα τη ‘διακυβέρνηση playstation (τα νούμερα μιλάνε μόνα τους, μη με κατηγορείς!). Βλέπετε αγαπητοί μου ο λαός πάντα λατρεύει αίμα, σπέρμα… και χρήματα! Και η αλήθεια είναι ότι η μεταπολιτευτική ιστορία του έδωσε μπόλικο και από τα τρία.


Για να καταλάβεις τι σημαίνει αυτό ακριβώς, αναλογίσου τι συνέβη τη δεκαετία του 90’ με τις κάρτες, τα διακοποδάνεια, τα θαλασσοδάνεια, τα μπουζουκοδάνεια και τελοσπάντων τα πάσης φύσεως δάνεια. Ίδια μου η θεία η Ευγενία σε λέω, που βρέθηκε με 20 κάρτες, ένα καταναλωτικό, ένα σταγαστικό, δύο διακοποδάνεια και τελικά βγήκε στην εκπομπή του Σαμοίλη με το καμάρι της τον Νώντα – μεγάλο ζώο και χαραμοφάης σας λέω – και ζήταγε το λογαριασμό της.


Η ιστορία φίλοι μου, όμως, δεν τελειώνει εκεί. Γιατί αυτό το σχέδιο ακολούθησαν και άλλες χώρες του κόσμου με αξιοσημείωτη αποτυχία. Πως θα ζούσε άλλωστε και το IMF; Η ελληνική πατέντα, ωστόσο, βασίστηκε σε μία μοναδική ποσόστωση: ‘Ένας δημόσιος υπάλληλος σε κάθε ελληνική οικογένεια’! Αυτό είναι που λέμε πολιτικό case study. Δες γύρω σου και αν δεν βρεις ένα συγγενικό πρόσωπο που να έχει διατελέσει δημόσιος υπάλληλος, πήγαινε να παίξεις Τζόκερ! Αυτό ξέρεις τι σημαίνει. Συμφέρον! Τα νούμερα πάντα μιλάνε από μόνα τους: 1,5 εκατ. δημόσιοι υπάλληλοι, 2 εκατ. εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα και 3 εκατ. συνταξιούχοι!


Οι λύσεις προφανείς ακόμα και για ένα δεκάχρονο, το οποίο στερείται κάθε συμφέροντος και ιδιοτέλειας. Η βασανιστική ερώτηση που μένει είναι πόσα τελικά ‘δεκάχρονα’ διαθέτει αυτή η χώρα…

16 σχόλια:

  1. Να απολύσουμε δημόσιους υπαλλήλους, να απολύσουμε ιδιωτικούς και να ξεκάνουμε τους συνταξιούχους;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @ Hfaistiwnas χαχαχαχαχαχα θεός!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Πω πω ακόμη πιστεύεις ότι για όλα φταίνει οι δημόσιοι υπάλληλοι? Έλεος ρε συ! Επίσης 1.5 εκατομύριο που το βρήκες? 750000 μαζί με στρατιωτικούς κτλ κτλ. Και τώρα με απολύσεις κτλ θα δούμε τι θα γίνει. Το αστείο όμως θα είναι μετά, όταν θα εξαθλιώσουν το δημόσιο τομέα, και η οικονομία θα καταποντιστεί χειρότερα....Ποιους θα κατηγορήσουμε μετά?

    Χμμμ κάποιους θα βρούμε, έτσι ζώα που είμαστε και πιστεύουμε ότι μας ταίζουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. πιστευω οτι εχεις δικιο. και λατρευ αυτη τη γραμματοσειρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ηφαιστίωνα εν είδος αστείου θα μπορούσαμε να το θεωρήσουμε μια πολύ αποτελεσματική λύση!! Προσωπικά δεν θα την διάλεγα... ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητέ μου Elementstv υποστήριξα ότι για ΟΛΑ φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι; Αυτό κατάλαβες από το κείμενο;

    Η απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων έγινε αποκλειστικά και μόνο στο στενό δημόσιο. Στο ευρύ δημόσιο, δηλαδή στις ΔΕΚΟ, εκεί που το πάρτυ κρατάει ακόμα και σήμερα, δεν έχει γίνει απογραφή!!!

    Αυτός που θα σου πει ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι είναι ρεμάλια και ότι πρέπει όλοι να πάνε στα σπίτια τους είναι απλά ηλίθιος. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι κυβερνήσεις διαχρονικά δεν χρησιμοποίησαν το δημόσιο ως μοχλό εκλογικής πίεσης, όταν τόνωναν τις δημόσιες δαπάνες μέσω ενός αδηφάγου δημόσιου συστήματος και ότι καλλιεργήθηκε ένα κλίμα ανισότητας ακόμα και μέσα στους κόλπους του δημοσίου.

    Κανένας δημόσιος υπάλληλος που έχει προσόντα δεν πρέπει να φοβάται καμία αξιολόγηση, όπως ένας καθηγητής σχολείου ή πανεπιστημίου. Κανένας εφοριακός δεν θα έπρεπε να φοβάται τους ελέγχους για παραβάσεις και το ίδιο ισχύει για μια πολεοδομία. Και λογικά κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν θα έπρεπε να αντιτίθεται στο 8-ωρο!!!!

    Φαντάζομαι δεν ισχυρίζεσαι ότι επίσης δεν θα έπρεπε να νιώθει άσχημα και το πλήθος των 40-χρονων συνταξιούχων που έφυγε με παχυλά εφάπαξ από κάτι ΔΕΚΟ, όταν οι υπόλοιποι θα δουλεύουμε μέχρι τα 65 μας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Άσωτε όντως και εμένα μου αρέσει πολύ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Φυσικά και συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό με αυτά που λες, απλώς έχω κουραστεί να ακούω μόνο για το κακό δημόσιο υπάλληλο...

    Ξέρεις....υπάρχει κάτι που λέγεται κρατικοδίαιτος καπιταλισμός, και έπαιξε μεγάλο ρόλο στη κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος.

    Και επίσης εκτός από τους κακούς Έλληνες, τώρα έχουμε και τους κακούς Ιρλανδούς, και Ισπανούς και ίσως μετά και Ιταλούς... Δεν πιστεύω σε συνωμοσιολογίες, απλά είναι η λογικά επόμενη φάση του καπιταλισμού. Η υποδούλωση της μεσαίας τάξης...

    Είναι τεράστια συζήτηση για να την ανοίξουμε, αλλά ναι εγώ αρνούμαι να πάω ενάντια στους συμπολίτες μου αθωόνοντας τα μεγάλα κεφάλαια.

    Δεν είναι προσωπική επίθεση προς θεού, ίσα ίσα εκτιμώ τα κείενα σου αλλιώς δεν θα σε παρακολουθούσα τόσο καιρό....

    Εμένα πάντως μου φαίνεται τραγικό να σκεφτώ για παράδειγμα ότι η μάνα μου, κτηνίατρος(με πτυχίο κτηνιατρικής όχι pet shop και μαλακίες) στο δημόσιο να παίρνει 1400 ευρώ με 3 παιδιά και υπηρεσία σχεδόν 30 χρόνια και να τα θεωρώ και πολλά. Ίσως είμαι βολεμένος δεν ξέρω, ο πατέρας μου στον ιδιωτικό τομέα είναι, αλλά αρνούμαι να βλέπω τους συμπολίτες μου σε μεν και δε, λες και όλοι πουλήθηκαν.

    Οι ΔΕΚΟ είναι όντως μια βαθιά πληγή του δημοσίου αλλά μην καίμε και τα χλωρά μαζί με τα ξερά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @elements μήπως εννοούσες κρατικοδαίτος κομματισμός-πελατειακό σύστημα? Ευχαρίστως να το συζητήσουμε αυτό. Αλλά όταν σκορπάς χρήμα που δεν έχεις (αλλά δανείζεσαι) σε «επιχειρηματίες» της πλάκας, τότε μεγάλη τιμή του κάνεις που το αποκαλείς καπιταλισμό. Εγώ -να με συμπαθάς- προτιμώ να το λέω ηλιθιότητα.
    Και όπως δεν φταίνε πάντα οι δημόσιοι υπάλληλοι, μην τα βάζουμε πάντα με τον καπιταλισμό. Γιατί καπιταλισμό έχουν και στη Νορβηγία. Καπιταλισμό έχουν και στις ΗΠΑ, αλλά ξέρεις τι; Η θεία μου που είναι 65 στη Νέα Υόρκη και βγήκε στη σύνταξη, επειδή εξακολουθεί να δουλεύει, κάθε χρόνο η σύνταξή της ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ. Έτσι, επειδή δεν πρέπει να τα ισοπεδώνουμε όλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Apos: Δεν δαιμονοποιώ τον καπιταλισμό απαραίτητα, πιστεύω και γω σε κάποιες αρχές του αλλά οκ μπορείς ειλικρινά να μου πείς ότι στον καπιταλισμό ανταμοίβεται αυτός πυο δουλεύει πιο σκληρά? Εγω τουλάχιστον δεν το νομίζω.

    Επίσης δεν μιλάω για ένα ουτοπικό σύστημα όπου εμείς θα καθόμαστε και θα μας πληρώνουν φυσικά και όχι. Αλλά το να μην υπάρχει ένα σωστό κοινωνικό κράτος, μια βασική πρόνοια, για μένα αυτό είναι μέγα λάθος. Ούτε ζηλεύω και θαυμάζω τις ΗΠΑ γιατί από εκεί ξεκίνησε το πρόβλημα και έχουν ακόμη μεγάλο πρόβλημα. Ούτε απαραίτητα θα τους ζηλέψω για το γεγονός ότι δουλεύουν ασταμάτητα. Ποιος ειπε ότι δεν ζούμε και για να απολαμβάνουμε κάποια πράγματα. Επίσης δεν γίνεται να δουλευουν όλοι μέχρι τα 65. Πάντα θυμάμαι ότι οι αριθμοί είναι ψυχροί και κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Εγώ ναι σαν δάσκαλος και μέχρι τα 70 μπορώ να δουλεύω(κκαι δεν θα μένοιαζε κιόλας μιας και έχω πόρωση με το επάαγγελμα αυτό). Ένας χτίστης όμως? Είναι το ίδιο εύκολο¨?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Elementstv, ο καπιταλισμός είναι ένα οικονομικό σύστημα οργάνωσης που σχεδόν 510 χρόνια ζωής, από τον εμπορικό καπιταλισμό και πέρα. Προφανώς μετασχηματίζεται και παίρνει διάφορες μορφές μέσα στα χρόνια, κανείς δεν το αμφισβητεί αυτό. Αν με ρωτήσεις προσωπικά δε στοιχηματίζω και πολλά στην καταρρευσή του, όμως θα συμφωνήσω 100% πως η μορφή που έχει πάρει τις τελευταίες δεκαετίες είναι το λιγότερο προβληματική.

    Τώρα στο θέμα της σύγκρισης της ελληνικής κρίσης με των άλλων χωρών, θα έλεγα ότι έχουν ομοιότητες προφανώς, αλλά παρουσιάζουν και ουσιώδεις διαφορές. Η ελληνική κρίση οφείλεται πρωτίστως σε ένα λάθος αναπτυξιακό και κομματοκεντρικό μοντέλο διακυβέρνησης, όπως περιγράφω χιουμοριστικά στο post. Αυτό πρέπει να αλλάξει. Το θέμα είναι ότι αυτό δεν αλλάζει πατώντας έα κουμπί.

    Το λέω ξανά για να μην παρεξηγηθώ, δεν ισχυρίζομαι ότι όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι μπαίνουν στο ίδιο καζάνι. Όμως είναι εμφανές και στα μάτια ενός αδαή ότι το δημόσιο είναι σε μεσους όρους αντιπαραγωγικό και μάλιστα ανά περιπτώσεις (εφορία, νοσοκομεία, σχολεία, πανεπιστήμια, ΔΕΚΟ, υπουργεία και η λίστα συνεχίζεται) παρουσιάζει υψηλά ποσοστά διαφθοράς. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να δούμε κάποια στιγμή πόσο μέρος του ελλείματος και του χρέους οφείλεται στις μίζες μόνο των υπουργών και βουλευτών. Προσωπική και αυθαίρετη εκτίμηση είναι πως αυτό δεν θα φθάνει ούτε το 50%. Το υπόλοιπό θα προέρχεται από διαφθορά στο ευρύτερο δημόσιο (διευθυντές και προϊστάμενοι και λάδια!!).

    Να ξεκαθαρίσω επίσης κάτι. Δεν ζητώ να πάνε όλοι στο σπίτι τους. Δεν ισχυρίζομαι ότι αν πάνε όλοι στο σπίτι τους, ξαφνικά η Ελλάδα θα γίνει Σουηδία. Αυτό που λέω είναι:

    Πρώτον, να αλλάξει άμεσα το μοντέλο αυτό ανάπτυξης, διατήρησης και διακυβέρνησης που στηριζόταν στον αέναο δανεισμό, έτσι ώστε να αναγκαστούν οι παραγωγικές δυνάμεις αυτής της χώρας να ανακινηθούν.

    Δεύτερον, να γίνει συστηματική και μόνιμη αξιολόγηση στο δημόσιο. Αυτό που ζητώ είναι να μείνουν οι άξιοι. Αυτό μόνο!

    Τρίτον, να φτιάξουμε ένα σωστό, υγιές και κυρίως αποτελεσματικό κοινωνικό κράτος.

    Δεν νομίζω ότι ζητάω πολλά!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ηφαίστειο ο Ηφαιστίωνας !
    Για να βγούμε από το αδιέξοδο:
    1) επαναδιαπραγμάτευση
    2) επιμήκυνση με επιτόκιο Γερμανίας
    3) επαναπατρισμός κεφαλαίων
    4) επανεκκίνηση της αναπτυξιακής προσπάθειας
    5) εξυγίανση του δημοσιoνομικού
    6) εκποίηση της μη κερδοφόρας δημόσιας περιουσίας
    7) πάταξη ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ της φοροδιαφυγής
    ΔΕΝ αγγίζουμε μισθούς/συντάξεις.
    ΤΙΜΩΡΟΥΜΕ τους ενόχους.
    Ξενούδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @ elements, προσωπικά δεν έχω γνωρίσει (ή διαβάσει) κάποιο «σύστημα» που να πλήρωνε όσο έπρεπε τον κόπο των ανθρώπων. Ακόμα και στους υπαρκτο-σοσιαλιστικούς παραδείσους το σλόγκαν ήταν «αυτοί κάνουν πως μας πληρώνουν και εμείς ότι δουλεύουμε». Φυσικά, μπορεί να έχεις άλλη άποψη και είναι δικαίωμά σου. Και το σέβομαι.
    Ενημερωτικά, ακόμα και στην Ελλάδα υπάρχουν επιχειρήσεις που αμείβουν καλά τους εργαζόμενους. Και τώρα στην κρίση, έκοψαν μισθούς μόνο στους «πάνω». Είναι η εξαίρεση, το ξέρω, αλλά αν δεν είναι ο κανόνας, πρέπει να προβληματίσει το επίσημο Κράτος.
    Τέλος (επειδή έχω να πάω και για ποδήλατο), κανείς δεν συμπαθεί τις ΗΠΑ. Πρώτος εγώ, που έχω και καταγωγή από την Argentina και είμαι και Περονιστής.
    Απλά αν ταξιδέψεις ή έχεις οικογένεια εκεί (όπως εγώ) και βρεθείς, θα δεις και ορισμένα θετικά. Που δεν γίνεται να μην ζηλέψεις, εκτός και αν φοράς παρωπίδες. Θα σου πω ένα: αν έχεις ικανότητες, θα αναγνωριστεί. Αν απλά έχεις μπάρμπα στην Κορώνη, δεν θα ασχοληθεί κανείς μαζί σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Ξενούδη (δίγλωσσε!! χαχα) δεν θα διαφωνήσω σε γενικές γραμμές! Αν και είμαι υποστηρικτής κυρίως της επιλογής του ευρώ-ομολόγου! Στην επαναδιαπραγμάτευση έχω ενστάσεις σε κάποια σημεία, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε μια τέτοια συζήτηση από εδώ. Πάντως είμαι γενικά σύμφωνος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Xenoudis-Ξενούδης,
    δίγλωσσος γιατί το ιστολόγιο περιέχει και παλαιά ποιήματα και κείμενα στα ολλανδικά.
    Δεν φταίω σε τίποτα για την καταγωγή μου.
    Ξενούδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Αυτό έλειπε και να έφταιγες Ξενούδη μου! Πλάκα έκανα απλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η ουσία του blogging είναι το σχόλιο! Ποιος θα ήθελε ένα μουγκό ψυχίατρο;