23 Ιουνίου 2010

The boy of the penthouse (όχι του περιοδικού βρε σαρδανάπαλοι...)

Το να έχεις μετακομίσει στο Κέντρο είναι μια νέα εμπειρία. Σου ανοίγει νέους ορίζοντες βρε αδερφέ στη καθημερινοτητά.


Όσο εντύπωση κι αν σας κάνει, κάθε πρωί στο σπίτι ακούω πουλάκια (αυτά που πετάνε...όχι από τα άλλα...τα άλλα δεν κάνουν ήχο έτσι κι αλλιώς), είμαι μάρτυρας ομαδικών οργίων από γάτες (που γλυκιά μου, αφού θα τους κάτσεις...τι την κάνεις τη δύσκολη; Μη σε πούνε τσούλα;), και γενικά χαίρομαι συχνά πυκνά ένα ψυχρό αέρα που κάνει τη διαμονή μου στο κέντρο της πρωτεύουσας πιο υποφερτό (να είναι καλά κοντινός μεγάλος πνεύμονας που σώζει τη κατάσταση).


Τι πρώτες μέρες νόμιζα ότι η διαμονή μου θα είναι ακριβώς...σαν τη Λώρα στο μικρό σπίτι στο λιβάδι...αλλά στο ρετιρέ μιας πολυκατοικίας για αλλαγή. Τελικά κατάλαβα ότι αυτή η ήσυχη γειτονιά έχει μερικές ας το πούμε αρνητικές εξωτερικές οικονομίες. Πρώτον, οι μετανάστες που κυκλοφορούν είναι συμπαθέστατοι, εκτός από όταν μεθάνε και πλακώνουν τις γυναίκες τους, οι οποίες τσιρίζουν και τρέχουν στη μέση του δρόμου. Ωστόσο, συνεχίζω να λατρεύω την εικόνα μικρών μαύρων πιτσιρικιών που παίζουν χαρούμενα με τα ελληνάκια στα πεζοδρόμια. Δεύτερον, ο διπλανός γείτονας παρότι Έλληνας, έχει το ίδιο ακριβώς συνήθειο συχνά-πυκνά με το μέσο μαύρο. Όχι τόσο να πλακώνει τη γυναίκα του, αλλά το τι μπινελίκι έχει ακούσει η δόλια δεν λέγεται. Τρίτον, η πολυκατοικία διαθέτει μια εξαιρετική κουτσομπόλα γυναίκα διαχειριστή (εννίοτε και τον ίδιο τον διαχειριστή) που ξεπετάγονται από τις γωνίες σαν δωράκια από kinder έκπληξη. Τέταρτον, τον να παρκάρεις είναι πολλές φορές ένα test για πολύ γερά νεύρα...με high score so far περί τη μία ώρα. Καλά να είμαστε και θα το σπάσουμε εν καιρώ το ρεκόρ. Εαν είσαι αρκετά τυχερός να βρεις θέση παρκαρίσματος, τότε δεν θα είσαι εξίσου τυχερός να βρεις το αυτοκινητό σου αδιάρρηκτο ή έστω χωρίς ένα σπασμένο τζάμι.


Από την άλλη λες είμαι δίπλα στο Κέντρο και πάω παντού με τα πόδια. Το τι γάμπα έχω κάνει...άλλο να σας το λέω. Και επειδή το καλοκαίρι προβλέπεται ζόρικο λόγω έλλειψης χρημάτων, μου επιτρέπετε σας παρακαλώ να χαθώ για λίγες μέρες. Αν ξεχαστώ...θυμίστε μου ότι πρέπει να γυρίσω στο εξωτικό Κέντρο...και να συνεχίσω το βίωμα του προσωπικού μου μύθου...


υ.γ. Σας αφήνω με λατρεμένη Kristin Chenoweth που είναι πηγή έμπνευσης ενός ακόμη post και περιγράφει τα δικά της γειτονικά προβλήματα στο μακρινό Manhattan


υ.γ. By the way, το προηγούμενο Post ήταν το 100στο. Πόσο γρήγορα περνάει ο χρόνος;



27 σχόλια:

  1. Περνάει περνάει!
    Άντε βρε, μια χαρά σε βρίσκω! Σκέψου ότι τα μισά αυτά τα έχουμε και εδώ! λολολολ! Μόνο που εδώ πάει αντίθετα, η γυναίκα μπινελικόνει τον άντρα! χαχαχαχαχαχα! Το τι έχω ακούσει δεν λέγεται! Έχει και την πλάκα του!
    Και για πάρκινγκ, τουλάχιστον εδώ που μένω με τηλεσκόπιο! λολολ!
    Καλημέρα!
    Καλά να περάσεις!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι παραπονιέσαι μωρέ, όλα είναι σούπερ,τι παρκιν μου λες και ΠΡΑΣΙΝΑ
    άλογα!!!
    Πήγε σινεμά στα βιλατσ ,(η κόρη) και ναι παρκιν βρήκε,μόνο που μετά δεν βρήκε το παπί!!! το χάσαμε το παπί πατριώτη έπεσε θύμα τις πείνας!! το έφαγαν το παπί,ασ οψεται το sex and the city!!!!τώρα θα κάνει τις πιο γαμέτες γάμπες!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλή επάνοδο και καλά να περάσεις.

    (το manhattan είναι πιο κοντά από όσο νομίζεις. απλά αφέσου στα χέρια του ειδικού)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. aaaa, πολύ μ'αρέσουν τα τελευταία σου ποστ.
    άντε, καλά να περάσεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Hφαιστίωνας: Λέμε για μας, αλλά κι εσείς δεν πάτε πίσω από ό,τι βλέπω! Ουάου...εκεί εσυ έχεις τη φεμινιστική επανάσταση της σουφραζέτας...χαχαχα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Φούλη: Απαπαπα...τσικάγκο γίναμε αγαπητή μου...άστα να πάνε! Και δεν μας έρχεται και καμιά θεία να δούμε και προκοπή...λολ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @Apos: Τhanx boy! Αν μας κάνουν και τη χάρη οι αγαπητοί ναυτεργάτες..ΙΣΩΣ και να περάσω καλά! Το κερατό μου μέσα...έλεος για χώρα!!

    (Είναι κοντά το Manhattan; Και ποιος είναι καλέ ο ειδικός; Χμμ...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Μικρός Ναυτίλος: Σε αρέσει η περίοδος μαλακίας που περνάω...χαχαχαχα...να σαι καλά Ναυτιλάκο μου. Χαίρομαι που περνάς καλά! Ευχαριστώ για τις ευχές. Δες τι είπα στον Apos. Αν όλα πάνε καλά...τέλεια θα περάσω!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. To κλουβί με τις τρελές είσαστε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @Θράσος: Θα μπορούσες να το πεις και έτσι! Χαχαχαχα!! Μια χαρά περνάμε πάντως! λολ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. σα να περιγράφεις τη γειτονιά μου, μόνο που εμένα δεν έχε υποπέσει στην αντίληψή μου αυτό το ξύλο. μάλλον επειδή είμαι αθώος. επίσης, να προσέχεις τα πάρτυ των Πολωνών. Πίνουν και αυτοί πολύ.

    Όσο για την κουτσομπόλα διαχειρίστρια, σε συμπονώ. σε μας κρατάει και ημερολόγιο εισόδου / εξόδου για να καταλαβαινει που κοιμήθηκες.

    όσο πιο κέντρο τόσο το καλύτερο πάντως ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. το έχουν αυτό οι διαχειριστές, σχεδόν πάντα είναι κουσκουσιάρηδες. Δε ξέρω σε ποια γειτονιά μένεις του Κέντρου, παλιότερα είχαν διαφορές π.χ. η Κυψέλη δεν ήταν ίδια με τα Πετράλωνα, τώρα τείνουν να ομογενοποιηθούν. Παντού ξένοι στις πολυκατοικίες, παντού φασαριόζικοι γείτονες, για τις γάτες δεν το συζητώ, εμένα όμως μ' αρέσει! Δε μπορώ με τίποτα τη "νεκρίλα" των Β.Π., που περπατάς και δε βρίσκεις άνθρωπο έξω. Το κέντρο είναι ζωντανό 24/7, αρκεί βέβαια να προσέχουμε γιατί τα πράγματα έχουν ζορίσει αρκετά. Όσο για το παρκάρισμα, υπομονή θέλει και λίγη τύχη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. θα γίνω γραφική και δεν το θέλω...ποδήλατο η λέξη κλειδί.
    επίσης σύντομα ανοίγει δια το κοινόν το πάρκο μας. επίσης σου έχω πει πόσο λατρεύω το κέντρο της Αθήνας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @Προφυλακτικό: Χρήσιμες οι συμβουλές σου, αν και στη γειτονιά μου δεν έχει ιδιαίτερα Πολωνούς. Νομίζω ότι είμαι πάντως μειοψηφία μέσα στους μαυρούληδες. Χαχαχα!!!

    Για τη δε διαχειρίστρια έχω βάσιμες υποψίες ότι έχει πάει ένα βήμα παραπέρα και έχει βάλει και κάμερα στην είσοδο...χαχαχαχχαα...και δεν είμαι σίγουρος αν κάνω απλά πλάκα! Χαχαχαχα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @Pink Fish: Δεν έχεις άδικο. Καλό είναι να έχουμε το νου μας, γιατί κι εγώ παρατηρώ ότι τα πράγματα έχουν αγριέψει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @Melancholic Anonymous: Αυτό περιμένω κι εγώ. Να ανοίξει το παρκάκι μας και αμέσως κατεβάζω το ποδήλατο και θα το γυρίζω!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Μια χαρά είναι στο κέντρο. Θα συμφωνήσω κι εγώ. Στα ΒΠ και στα ΝΠ περπατας και νομίζεις ότι η πόλη έχει εκκενωθεί και απλά παρέλειψαν να σε ενημερώσουν... Προσοχή, βέβαια, γιατί νομίζω ότι εκεί που μένεις έχει παραγκετοποιηθεί η κατάσταση.
    Για να περνάς απαρατήρητος, μπορεις να προμηθευτείς φούμο και να βάφεσαι. Έτσι, θα αφομοιωθείς από το περιβάλλον και οι μαυρούληδες δε θα σε κοιτάνε με κακό μάτι. Hey, bro!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. να τα (εκατοντα)χιλιάσεις!!! τέλεια είναι στο κέντρο - δε χρειάζεσαι και αυτοκίνητο.

    μια νέα ζωή σε περιμένει...

    φιλιά από την πιο νεκρή ΒΠπολη - αλλά έτσι είμαστε εμείς οι βρυκόλακες, όταν αναπαυόμαστε θέλουμε ησυχία και τις βρωμοδουλειές μας τις κάνουμε στο κέντρο.
    ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Δεν έχω μείνει ποτέ στο κέντρο αλλά λατρεύω να το περπατάω...

    Καλές καλοκαιρινές περιπλανήσεις σου εύχομαι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Αααα!! Ποιος έχει γενέθλια, καλέ;;;
    Μη μου μεις!!!

    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @Dimosthenis: Και ένα ντουκόχρωμα θα έκανε εξίσου καλή δουλειά...χαχαχαχαχ!!! Υο men!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. @Scatterbrain: Σε αυτό το χώρο βρήκα το τελευταίο αληθινό μου κομμάτι. Οπότε όντως...μακάρι να τα χιλιάσω κιόλας! Thanx!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @Μικρές Ανάσες: Το έχω ξαναπεί. Το Κέντρο της Αθήνας έχει κάτι λούμπεν...αλλά αυτό συνάμα είναι και η μόνη ομορφιά που του έχει μείνει!

    Οι καλοκαιρινές περιπλανήσεις ήταν δυστυχώς σύντομες. Ας ελπίσουμε σύντομα με καινούργιες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. @Dimosthenis: Δεν τα λες ακριβώς γενέθλια, αλλά ευχαριστώ...η μάλλον το Towards Zero σε ευχαριστεί...χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Να 'ναι καλά το Towards Zero. Ε, και του μασκοφόρου πρέπει να πλησιάζουν... θα ενημερωθούμε θέλω να πιστεύω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η ουσία του blogging είναι το σχόλιο! Ποιος θα ήθελε ένα μουγκό ψυχίατρο;