31 Οκτωβρίου 2010

Writing in Transit

Εικόνες μιας πόλης που νυχτώνει πιο νωρίς. Μια ώρα πίσω και μεμιάς η μέρα μικραίνει. Πάντα πίστευα ότι όλα φαίνονται διαφορετικά μέσα στη νύχτα. Έχει μάλλον την ικανότητα να απαλύνει την ασχήμια αυτού του τόπου. Ένδεκα περίπου λεπτά αναμονή και επιλογή καμιά άλλη, παρά ένα μέσο που σε πάει λίγο πιο μακριά από τη πόρτα σου. Άβολη πόλη αυτή που σε βγάζει από τη βολή σου μια Κυριακή βράδυ…νωρίς!

Σε μια διαδρομή ένδεκα λεπτών και οι εικόνες μπορούν να διαδεχθούν η μια την άλλη με αφόρητη ευκολία. Μόνη συντροφιά ο ήχος της Lemper στα αυτιά. Διπλή παρηγοριά το πιο όμορφο μειδίαμα από ένα τρόλεϊ που περνά απέναντι σου. Φευγαλέα χαρά για τα επόμενα ίσως και "δώδεκα" λεπτά διαδρομής. Μπορεί στο χρόνο να πέφτω έξω που και που, σε άλλα όμως όχι!

Σε ένα μέσο που τα χρώματα του δέρματος φτιάχνουν μια ιδιότυπη παλέτα. Είναι τελικά στιγμές που η πολυπολιτισμικότητα αυτής της πόλης μπορεί και να μη σε πειράζει. Όλα τελικά μπορεί να φτιάξουν κάτω από τους ήχους της μουσικής.

Λίγα λεπτά πριν το τέλος και τα όνειρα των εφηβικών μου χρόνων, οι τότε διαδρομές, πετάγονται σαν "καλά" φαντάσματα. Έχουν τον λόγο τους; Μπορεί. Ποιος ξέρει να απαντήσει!

Σε ένα τρόλεϊ τελικά όλα φαίνονται πιο διαφορετικά. Μα μη ξεχνάμε και τη μουσική. Σαφώς ούτε και το χαμόγελο του αντικρινού τρόλεϊ. Ποτέ!

28 σχόλια:

  1. στα μάτια μου ο ήλιος ομορφαίνει την πόλη. θα συμφωνήσουμε για τη δύναμη της μουσικής.
    :-)
    ένα μεγάλο χαμόγελο και καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όταν έχεις λίγο από ποιητή μέσα σου σε εμπνεύει ακόμα και ο "κερατάς" :)))


    Η μουσική μεγάλη παρηγοριά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η μουσική δίνει το χρώμα στο συμβάν..
    Όμορφο!
    Καλή εβδομάδα! Καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μπα. Σου ξύπνησε το ποιητικό σου πνεύμα βλέπω. :-) :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ωραίο ποστ...μπράβο!!!(είπα να κάνω σοβαρό σχόλιο αυτή τη φορά)

    καλό μήνα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πάμε πάλι!!
    άντε κάλο μήνα,καλημέρα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ενα ταξιδι μεσα σε μια αλλη διαδρομη
    μια διαδρομη μεσα σε ενα ταξιδι ....
    αραγε τι ομορφα πραγματα μπορει να κρυβονται κατω απο αυτα που απλα κρίνουμε πως υπαρχουν...ειναι τοσο απλο μια μουσικη να σου δείξει την ξεφτισμενη γωνια της "κακης" ταπετσαριας που τραβωντας την βρισκεις απο κατω εναν αλλο κοσμο ...καλη σου μερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Λατρεύω τις διαδρομές με τρόλεϋ και η πολυπολιτισμικότητα με κάνει να αναπνέω ένα άλλο αέρα, ένα αέρα που μ'αρέσει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Η ΠΡΟΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΦΙΚΤΟΥ

    http://anisixos.blogspot.com/2010/11/blog-post.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. se niotho,aftes oi diadromes mou lipoun apo tin athina !ax,kales skoteines epoxes.

    The old enough deerman.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. εχω ερωτευτει τον πινακα ... λατρευω τα χρωματα , το spirit ολα ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. θυμάμαι, κάποτε όταν ήμουν κι εγώ ένας Αθηναίος, στα τρόλλευ είχα ζήσει σουρεαλιστικές στιγμές με μουσική, κυρίως όταν ήταν επιλογή του οδηγού..

    ωραία διαδρομή ακόυγεται πάντως. όσο για τη πολυπολιτισμικότητα, κάποτε θα τη συνηθίσεται και ούτε που θα το σκέφτεστε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @Scatterbrain: Την Αθήνα δε νομίζω ότι την ομορφαίνει και τόσο. Μια θέα πρωινή από το Λυκαβηττό θα σε πείσει...χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @Mamma: Χαχαχαχα!!! Λες εεε; Τα πάντα τελικά φτιάχνουν με λίγη μουσικούλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. @Ηφαιστίωνας: Όντως!! Η ακοή σαν αίσθηση είναι μεγάλο πράγμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. @Bear: Είδες; Που και που ξυπνάει και αυτό! Χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. @Gi...orgio: Σε ευχαριστώ πολύ (και για το σοβαρό σχόλιο!). Χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. @Brother: Η καθημερινότητα είναι πλασμένη έτσι ώστε πολλές φορές αγνοούμε αυτό που βρίσκεται μπροστά μας. Άλλες φορές απλά αδυνατούμε να προχωρήσουμε σε μια δεύτερη ανάγνωση. Άλλες πάλι, απλά εξιδανικεύουμε κάτι που επιφανειακά φαίνεται πολύ απλοϊκό. Σε κάθε περίπτωση, ζούμε σε πολλές όψεις!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. @DaizyCrazy: Αν το τρόλεϊ είναι άδειο και δεν βρωμάει και ζέχνει, τότε ομολογώ ότι μπορεί να είναι ωραίο. Μου αρέσει να βλέπω πράγματα ρομαντικά, αλλά από την άλλη και τη μπόχα των τρόλεϊ είναι στιγμές που απλά δεν την μπορώ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. @Αnisixos: Με το μπαρδόν; Γύρισες και πάλι;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. @Deerman: Υπάρχουν στιγμές που θα ήθελα να νιώσω αυτή την έλλειψη. Προς το παρόν και δεν μου λείπουν, αλλά και είναι πάμπολλες οι φορές που με σιχτιρίζουν...χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. @Basilis: Τύπου Love at first sight? Χαχαχα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. @Μικρός Ναυτίλος: Λες να τη συνηθίσουμε. Προφανώς και θα γίνει κάτι τέτοιο. Αν αποφασίσουν μερικοί να πλένονται καλά, προσωπικά εμένα θα με διευκόλυνε απίστευτα!! χαχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Πιστεύω βαθιά ότι όποιος χρησιμοποιεί τα ΜΜΜ μπορεί να αντιληφθεί καλύτερα τον παλμό της πόλης. Το 'χω διαπιστώσει τα τελευταία 4-5, εντάξει 10 χρόνια!

    Το τρόλεϋ χαμογελούσε, ε;;; Χμμμμ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. @Dimosthenis: Προδίδεις την ηλικία σου....κόψε κάτι!!! Χαχαχαχα!!!

    Ναι...το τρόλεϊ χαμογελούσε...και μου έκλεινε το μάτι με το δεξί φλας...χαχαχα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Αχ αυτά τα τρόλεϋ.... κι εμένα μου την έχουν πέσει πάμπολλες φορές... Σε καταλαβαίνω φίλε μου Ζερό. Χαχαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. @Dimosthenis: Και σου είπα να μη χαζεύεις στο δρόμο. Προσοχή στις διαβάσεις και τα φανάρια...χαχαχα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η ουσία του blogging είναι το σχόλιο! Ποιος θα ήθελε ένα μουγκό ψυχίατρο;