16 Ιουλίου 2010

The Chronicles of Love


- Μαμά…ο Γιωργάκης μου τράβηξε τις κοτσίδες!

- Και εσένα ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα σου; Ότι στις τράβηξε ή ότι στις τράβηξε και μετά έφυγε;

- Εεεεεεε….;

- Θα μεγαλώσεις…!


- Ρε φίλη δεν μου ζήτησε το τηλέφωνο μου.

- Σοβαρολογείς;

- Ναι ρε…δεν κάνω πλάκα…τι να υποθέσω;

- Πάντως ο Νίκος μου είπε ότι σε γουστάρει.

- Σωθήκαμε…ο Νίκος γουστάρει τη Μαίρη επί δύο χρόνια κι ακόμα ούτε για καφέ δεν έχει τολμήσει να της ζητήσει να πάνε. Αν κι ο δικός μου είναι τόσο κλασομπανιέρας…την κάτσαμε!


- Δεν με έχει πάρει ακόμα τηλέφωνο.

- Πόσες μέρες μετά;

- 2 και μισή…

- Μα καλά μωρή…τι του είπες πια στο πρώτο ραντεβού;

- Τίποτα καλέ. Όλα μια χαρά!

- Εγώ πάντως σου είπα να μη του κάτσεις από το πρώτο ραντεβού….φάτα τώρα!


- Λέγε βλάκα…λέγε!

- Τι να πω ρε μαλάκα;

- Άκου τι ρωτάει το βούρλο…πως ήταν το κρεβάτι βέβαια;

- Πώς να το πω μωρέ; Λίγο ξενέρωτο…

- Δηλαδή;

- Ένα ιεραποστολικό και ένα στα τέσσερα…και έξω από τη πόρτα.

- Και από φορές;

- Άσε μαλάκα…μόνο δύο…

- Άουτς!


- Δεν επικοινωνούμε πια σου λέω.

- Μα μου κάνει τόσο εντύπωση…δεν υπάρχει πιο ταιριαστό ζευγάρι στη παρέα.

- Έτσι δείχνουμε…αλλά όταν η ερωτική ζωή χάνεται…τι να το κάνεις;

- Έχει γκόμενο;

- Δεν νομίζω…με αγαπάει…δεν είναι ότι δεν νοιάζεται ο ένας τον άλλο…απλά έχουμε βαλτώσει.

- Βάλε κι εσύ ξανά λίγο φαντασία…

- Λες;

- Εγγύηση σου λέω…!!


- Να φύγεις από το σπίτι με ακούς; Να πας στη μάνα σου!

- Μη πιάνεις στο στόμα σου τη μάνα μου.

- Σιγά…φοβήθηκα τώρα…τη κάργια!

- Αυτή η κάργια σου αγόρασε άχρηστε όμως το τζιπάκι που οδηγείς.

- Άσε μας μωρέ από εκεί…να το πάρει το τζιπ και να το βάλει εκεί που ξέρει…

- Χωρίζουμε…Τέλος!!!


- Οι εξετάσεις αίματος βγήκαν είπε η μικροβιολόγος.

- Και είχα μια φαγούρα.

- Τι μονολογάς πάλι ρε κωλόγερε;

- Τι να πάω να πάρω βρε; Να μάθω το νέο ρεκόρ μου στην ουρία;

- Πάλι τη γκρίνια άρχισες; Αμάν πια…σε σιχάθηκα…

- Άουτς!

- Τι έγινε αγάπη μου…πόνεσες;

- Όχι ψυχή μου…ένας μικρός σφάχτης ήταν από τα ρευματικά…


υ.γ. Όπως και να το κάνεις…τα πάθη του έρωτα…σε κάθε ηλικία…είναι τα ίδια. Μικρές αλλαγές στη μορφή, στην ένταση και στην έκφραση…αλλά τόσο μα τόσο ίδια!

14 σχόλια:

  1. :-)
    απολαυστικοί οι διάλογοι
    αλλά εγώ θα σε συγχαρώ για την επιλογή της whitney
    (αχ, τι μου θύμισες τώρα...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Scatterbrain: Η Whitney είναι ιστορία! Κρίμα που έφτασε εκεί που έφτασε λόγω των καταχρήσεων!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. κλασικοι διαλογοι καθημερινοτητας !!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Βγαλμένα απ' τη ζωή που λέμε! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. χεχε ναι διάλογοι για γέλιο.. ο καθένας θα έχει και από έναν να πει!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @the boy with the arab strab: Βεβαίως αγαπητέ μου. Γιατί εμείς πρώτα ζούμε και μετά γράφουμε...χαχαχχαα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @Dimosthenis: Eμμμμ τι; Μπρίκια κολλάμε τόσα χρόνια στο κουρμπέτι της ζωής; Χαχαχαχαχα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Ηφαιστίωνας: Ή ΘΑ πει αγαπητέ μου Ηφαιστίωνα!!! ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καθημερινοί διάλογοι, και πόσοι ακόμα!!! και η μουσική σου θεά!!!
    Καλημέρα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. είπα κι εγώ, που το πάει με τις στιχομυθίες αυτό το παιδί;
    ωραία τα στιχάκια, εμπνευσμένα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Λοιπον για να μην πολυλογω : Ροζ ιστορια -> γνωστη κλαψομουνα αλλά take me here και σκισε με καριολη ( ενδομυχως )φαση. Πορτοκαλι ιστορια -> συνηθως θωρηκτο που αντι να δει οτι ειναι σαν αναποδο γαμωτο και να συμμαζευτει, ριχνει το βαρος αλλου και αναρωτιεται γιατι δεν ζητησε ο αλλος το τηλεφωνο της. Διοτι δεν ειναι θηριοδαμαστης γλυκια μου. Κοκκινη ιστορια -> η κλασσικη πουτανιτσα που περιμενει να της συμπεριφερονται σαν την Βαρδινογιαννη ομως. Πρασινη ιστορια -> κλασσικη περιπτωση '' τσαμπα το βγαζω το βρακι''. Μπλε ιστορια -> ο τυπος ''μιρλα'' που περιμενει να ζει θρυλικες καταστασεις με το ετερον ημισυ,καθε μερα να ναι μια καινουρια περιπετεια λες και μας σκηνοθετει ο Τιμ Μπαρτον . Μωβ ιστορια -> ο μοναδικος επαναλαμβανομενος καυγας .. αυτον τον διαλογο τον κανουν τουλαχιστον 5-6 φορες ολοι οι παντρεμενοι. Γκρι ιστορια -> περιπτωση '' να χα την δυναμη να ρθω να στην σφυριξω ( οπως θα λεγε κι ο Παριος ) μπας κι ηρεμισω λιγακι ... Πολυ ωραιο ποστ :) Καλο σου βραδυ μηδενικο !!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Φούλη: Ναι ναι...τελείως καθημερινοί!!!! Χαχαχαχα!!! Η Whitney είναι όντως απίστευτη...και παράδειγμα προς αποφυγή των ναρκωτικών...!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. @U.S.: Εμπνευσμένα από τη ζωή και τη σοφία μου τόσα χρόνια....χαχαχαχαχαχαχαχαχαχ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @Basilis: Πωπωπωωπω γκρίνια...χαχαχαχαχ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Η ουσία του blogging είναι το σχόλιο! Ποιος θα ήθελε ένα μουγκό ψυχίατρο;